<$content_width = 1580; ?>

January 29, 2013
รีวิว:กิน กัน ตาย#2 : น้ำพริกมินิ รุ่งเจริญ

ภาคต่อนะครับ คราวนี้เป็นผลิตภัณฑ์ที่รุ่งเรืองขึ้นในยุคน้ำท่วมแท้ๆ น้ำพริกมินิ รุ่งเจริญ

namprikmini  

มันคือน้ำพริกขนาดน่ารักน่าชัง อิ่มละหนึ่งก้อน ไซส์ประมาณเนยกล้วยไม้ก้อนเล็ก ๆ นั่นแหละ

ซึ่งเป็นคอนเสปที่เข้าท่า เปิดแล้วกินทีละมื้อ ไม่ต้องพกเป็นกระปุกให้หายหกตกหล่น

และผุ้ผลิตแกบ้าจี้มาก แกมีทั้ง เวบไซท์ แฟนเพจ ทวิตเตอร์ และ ยูทูป ชาแนล(หายไปแล้ว) เอากะพี่แกสิ

 

รสชาติก็เรียกได้ว่าครอบคลุม มีทั้ง

  • นรก(แบบเบสิค)
  • นรกแมงดา (พวกทำนาบนหลังคนต้องเจอขุมนี้)
  • แมงดาเฉย ๆ (สงสัยจะต่างกะข้างบนตรงความเผ็ด)
  • นรกกุ้ง
  • กุ้งสวรรค์ (แน๊ ลงนรกแล้วก็ต้องขึ้นสวรรค์)
  • ตาแดง
  • น้ำพริกเผา
  • ปลาดุกฟู
  • ปลาร้าทรงเครื่อง
  • ปลาย่าง

ประมาณว่า cover น้ำพริก mainstream ทั้งหลายไว้หมดแล้ว ใครจะหา น้ำพริกหนุ่ม น้ำพริกขี้กา  อะไรแบบนี้...มึงตำแดกเอ็งเหอะ

 

ว่าแล้วก็มาลองกินกันเลย

เนื้อมวลสารไม่ละเอียดเนียนเป็นเนื้อเดียวเหมือนอาหารหมาหยั่งกะปุ้มปุ้ยตอนที่แล้ว

ลักษณะเหมือนน้ำพริกกระปุกที่ขายทั่วไป

ตอนแรกพอคดข้าวมา เทียบขนาดกะก้อนน้ำพริก ผมก็ด่าในใจละ

"จะพอแดกมั้ยเนี่ย กับไม่บาลานท์กับข้าววุ้ย"

พอกิน ๆ ไป มันเผ็ดครับ!!

เผ็ดอย่างที่น้ำพริกควรจะเป็นนั่นแหละ (ลาบปลาคราวที่แล้วเผ็ดน้อยกว่าพอสมควร)

เรียกว่าข้าวสามทัพพี ก้อนเดียวเอาอยู่สบาย ๆ

เคยลองน้ำพริกแมงดา ก็มีกลิ่นแมงดาฉุนกำลังดี

 

ด้วยความหลากหลายทำให้แต่ละมื้อเราสามารถกินน้ำพริกแต่ละประเภทไม่จำเจ

แพคเกจสวยงาม รสชาติดี เอาไปเลย 5/5 คะแนนนนนนน

 

สรุปผมซื้อเจ้านี่ยกโหลไปอินเดีย โอเคฟินละ ไม่น่าจะอดตายละ


No comments
COMMENT