<$content_width = 1580; ?>

March 17, 2013
Maha Kumbh Mela 2013 #10 Mauni Amavasya Snan(1)

Are you ready for Big bathing day ???

. .. ..

30 ล้านคน คือจำนวนผู้แสวงบุญที่มาลงอาบน้ำในวันที่ อาทิตย์ที่10 กพ. 

ผมเป็นหนึ่งในสามสิบล้านนั้น น่าแปลกที่ตลอดเวลาที่มหากุมภ์ 

ผมไม่เห็น ไม่ได้ยินเสียง ไม่ได้กลิ่น คนไทยอื่นๆ แม้แต่คนเดียว

ไม่ใช่อะไร เค้าเหงาอ้ะ

.

..

...

ยิ่งใกล้วันอาทิตย์ แขกที่แคมป์ก็มากขึ้นเรื่อยๆ

ผมได้รู้จักทั้ง สามเกลอทำรายการสารคดีจากแคนาดา , คู่รักจากสิงคโปร์(ผู้ชายผิวสี แต่ผู้หญิงเป็นอาหมวยซะงั้น)

คู่แต่งงานเกษียณอายุจากออสเตรเลีย , ก๊วนจากอเมริกาใต้

ช่างเครื่องจากอิสราเอลที่ภาษาอังกฤษด๋อยยิ่งกว่าผมเสียอีก

คนแน่นยิ่งกว่าสำเพ็งแบบนี้ทำให้แถวบุฟเฟท์ยาวยืดแทบจะล้นออกไปนอกแคมป์

.

..

(ต่อไปนี้คือบทสนทนาถอดความจากภาษาอังกฤษ)

"นี่ อั๊วะเพิ่งซื้อรองเท้าคู่นี้มาแทนคู่เก่าที่ลอยไปกะน้ำ"ผมชวนทีมสารคดีจากแคนาดาคุย

"อ๋อ เอ็งคือคนที่ทำรองเท้าหายไปนี่เอง"

"เดี๋ยวนะ แล้วเอ็งรู้ได้...."

เขาชี้ไปที่เจมส์ที่นั่งโซ้ยมักกะโรนีอยู่ที่โต๊ะ

อีกมื้อนึง ผมคุยกะกลุ่มจากอเมริกาใต้

"วันแรกที่ลงน้ำ ผมทำรองเท้าหายเลย"

"อ๋อ คุณนี่เอง"

.... สรุปว่าเจมส์เล่าโศกนาฏกรรมของผมให้คนครึ่งแคมป์ฟังเรียบร้อย..ขอบคุณนะเจมส์

.

..

...

ปัญหาอย่างนึงที่กวนใจผมก็คือ บัตรผ่านสื่อมวลชน

มีข่าวลือแพร่ไปทั่วแคมป์ว่าเราไม่สามารถถ่ายภาพในวันอาทิตย์ได้ ถ้าไม่มีไอ้เจ้าบัตรที่ว่า

เป็นเรื่องนึงที่ผมคุยกะ Roshan ก่อนเดินทางมาที่นี่

ขอสารภาพว่า ผมเตรียมการมาล่วงหน้า ด้วยการ

ทำบัตรนักข่าวปลอม มาด้วย

MYPRESSID

จะโดนฟ้องมั้ยวะเนี่ย

.

ทำไมต้องโพสต์ ทูเดย์ ไม่มีอะไร โลโกเค้าสวยดี แค่นั้นเอง

ไปถึงวันแรก Roshan ก็เอาบัตรสื่อมวลชนกำมะลอของผมไป

บอกว่าจะไปติดต่อเพื่อนให้ทำบัตรผ่านจริงให้

สองสามวันต่อมา ฮีก็กลับมา บอกว่าไม่เวิร์คนะนิโฟ่น

เพื่อนไอบอกว่า สำนักข่าวยูโนเนม ทำไม่ได้

(นี่กูต้องปลอมเป็นนักข่าวCNN หรือช่างภาพNGเลยหรือไง)

แต่ตอนหลังจะรู้ว่ามันมั่ว -*-

หลังจากระหกระเหินอยู่หลายวัน

อารมณ์เริ่มอยากขโมยบัตรPress ของชาวบ้านเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

(คือหลังจากขโมยรองเท้าแขกใส่ อะไรก็ทำได้แล้วทีนี้...

อย่างเค้าว่า อาชญากรรมพอได้ลงมือทำครั้งนึงครั้งที่สองก็ง่ายขึ้น)

เดชะบุญผมได้คุยกับช่างภาพชาวอินเดียคนนึง

เค้าบอกว่า เฮ้ ยูก็ไปทำสิ ที่ Sector 3 มี press Camp อยู่

เฮ่ย แต่ไอเป็นฟรีแลนซ์นะ บ่มีสังกัด

เออหน่า ไอก็ฟรีแลนซ์ ยูแค่เขียนต้นสังกัดไป อะไรก็ได้

ปิ๊ง!! เกิดพุทธปัญญาทันที ว่าแต่ไอ้ Press Camp นี่มันอยู่ตรงไหนวะ

จริงๆ ผมตัดใจไปแล้วเหอะ เรียกตุ๊กๆ กลับแคมป์เรียบร้อยแล้วด้วย

ตุ๊กๆ เจ้ากรรมเสือกวิ่งผ่าน Press Campที่ว่านี่ซะยังงั้น

"จ๊อดดดดด" ผมตะโกนบอกคนขับแทบไม่ทัน ก่อนขอให้เขารอที่นี่แปบนึง

เดินมะงุมมะงาหราเข้าไปข้างใน พาสปอร์ตก็ไม่ได้เอามาหลักฐานอะไรก็ไม่มี เอาวะถามๆไปก่อนละกัน

เจอช่างภาพสาว(แก่)นั่งจิบกาแฟอยู่เลยเข้าไปถามทันที

เนี่ย ไอเป็นฟรีแลนซ์มาจากไทยแลนด์ ไอพอจะทำบัตรสื่อฯได้มั้ยมาดาม

แล้วก็สบายใจหายห่วงเรื่องบัตรสื่อเสียที เพราะเธอบอกว่าก่อนอื่นเลย ยูต้องเข้าอินเดียด้วยวีซ่าผู้สื่อข่าวจ้า

จบป่ะ ??? แล้วไอ้Roshan ไม่คิดจะบอกกุซักคำเลยใช่มั้ยเนี่ย หรือมันก็ไม่รู้ มั่วถั่วไปวันๆ แหงเลย โวะ

เป็นอันสรุปว่าไม่ต้องดิ้นรนค้นหากันละ ไปมันลุ่นๆแบบนี้แหละ ไปใช้ทักษะเอาตัวรอดข้างหน้าเอา

.

..

รวมเด็ดสะเก็ดข่าว

.

..

ก่อนถึงวันอาบน้ำใหญ่ มาดูสิ่งละอันพันละน้อยที่ผมเจอกัน

Gentleman

ถ้าจะให้สรรหาของที่ไม่เข้ากับมหากุมภ์เลย

สุภาพบุรุษชุดสูทเต็มยศ หมวก ร่ม กระเป๋า ครบชุด ยืนเต๊ะจุ้ยอัดบุหรี่ริมท่าน้ำ

ต้องติดอันดับทอปเท็น ข้อใดไม่เข้าพวกแน่ๆ

แต่ผมเจอมาแล้วครับ

25560206-kum_06-0485

ปรากฏว่าพี่แกมาถ่ายหนัง โห่ย ตูนึกว่าเอเลี่ยนมาดูงานมหากุมภ์

25560206-kum_06-0488

ปิรามิด

ฉีกทุกตำราที่เคยเรียนมา นอกจากแผ่นดินไอยคุปต์ พวกมายัน แถบลุ่มแม่น้ำสินธุก็มีปิรามิดกับเค้าด้วยเหมือนกัน

โมเม้นที่เจอปิรามิดครั้งแรกนี่ผมเหวอแดกไปเลย คือเห็นโน่นนี่นี่นั่นหลายอย่างจนไม่แปลกใจอะไรแล้ว

อันนี้แหละที่ทำให้เซอไพรส์ถึงขีดสุด

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

25560208-kum_08-0635

หลังคามุงด้วยหญ้าครับ ข้างในเป็นลานโล่งมีนักบวชสวดมนต์อยู่

จนกลับมาเมืองไทยนี่แหละ อ.ตุลย์หรือเชฟหมีก็มาช่วยให้หายโง่ไปได้อีกเรื่อง

ว่านี่คือ "มณฑป (mandapa)" หรือ ยาคศาลา

เอาไว้ทำพิธียัญญบูชา หรือเทศนา

ดีนะผมไม่ประกาศทฤษฏีใหม่ออกไป "อินเดียก็มีปิรามิดนะเฟ้ยย" ได้เอาปี๊บคลุมหัวเป็นแน่แท้

.

..

...

อันนี้ไม่มีอะไร ผมกำลังถ่ายบิลบอร์ดอันนี้สวยดี

พี่คนนี้แกก็ถลาเข้ามา โชว์ทักษะโยคะให้ดู

.

..

ก่อนขอสตางค์ -*- คือตูไม่ได้อยากถ่ายเอ็งเลย ตูจะถ่ายป้ายข้างหลัง

แต่ก็ให้ไปแต่โดยดี ตามนโยบายของเรา

.

25560208-kum_08-0602

.

..

เฉื่อยลมโชยบาเบอร์

ประชากรแขกนี่ แกจริงใจจริงๆ กิน ขี้ (ยกเว้นปี้) นอน สามารถทำได้ริมถนนกลางสาธารณะหน้าตาเฉย

เพราะฉะนั้นตัดผมโกนหนวดนี่จิ๊บๆ

เดินๆ อยู่ ถ้าเจอปอยผมเป็นหย่อมๆ (มั่นใจว่าเป็นเส้นผม เพราะตรงบาง ไม่หยิกหนาเหมือน...)

ก็ให้รู้ว่าแถวนั้นเค้าเปิดร้านตัดผมกัน เครื่องมือทำมาหากินไม่ต้องอะไรมากเลย มีดโกนด้ามเดียวก็เปิดร้านได้แล้ว

ทั้งลูกค้าทั้งกัลบกก็นั่งยองๆกันยังงี้แหละ (เกิดกะลังปาดใต้ลูกกระโดงคาง ขาอ่อนแรงขึ้นมา จะทำยังไงเนี่ย)

เป็นสิ่งเดียวที่ทำใจใช้บริการไม่ได้ เพราะยืนสังเกตการณ์อยู่นาน ไม่เห็นช่างแกจะเปลี่ยนใบมีดโกนแต่อย่างใด กึ๋ยย

25560206-kum_06-0519

.

เก็บตกจบแล้วค้าบบบ

.

..

สายๆวันเสาร์หลังจากได้รองเท้าคู่ใหม่มา

ผมแวะไปดูอาการเจฟทีเจ็บออดๆแอดๆ มาหลายวัน

ปรากฏว่าแกหายดีแล้วแฮะ ...เมื่อเช้ายังครางครืดคราดอยู่แท้ๆ

เราตกลงจะเดินทางไปปักหลักถ่ายขบวน นาค บาบา ลงอาบน้ำกัน ตอนสี่ทุ่ม

โดยมีกรุ๊ปพวกเดเมี่ยน-คนอเมริกาใต้ไปด้วย

ไม่สิ ต้องบอกว่าเราไปกะเค้ามากกว่าเพราะฝั่งนั้นมีสี่คน

ส่วนเจมส์งอแงอะไรก็ไม่รู้ ยังไม่แน่ใจว่าจะไปหรือเปล่า

เพราะเจมส์ไม่ค่อยชอบถ่ายแนวสตรีทเท่าไหร่ พี่แกชอบ environmental Portrait

โดยแกจะแบกขาตั้งของแกไปด้วยทุกที่ เจอแบบเหมาะๆ ก็จะหลอก  ขอให้แบบมายืนที่โล่งๆ

แล้วถ่ายด้วยเลนส์ห้าสิบมิลบนขาตั้ง

ตอนแรกผมก็สงสัยว่า ไอ้หรั่งนี่ถ่ายอะไรของมันฟะ แต่พอดูรูปรวมๆกันแล้วก็ เออ ไม่เลว เป็นproject ที่เข้าท่าดี

KUM_2723_cr2

ก่อนจากกัน จับมาถ่ายมั่งซะเลย มุมนี้ถ้าจำได้ผมก็ถ่ายเหมือนกัน

พอถามว่า เจมส์ ทำไมหน้าไอยังกะศพ หน้ายูไม่ลอกเลยวะ มันบอก ตูทาครีม ให้มันได้ยังงี้สิ

ดังนั้นช่วงใกล้ๆวันอาบน้ำใหญ่ที่คนแห่แหนกันมาทั่วสารทิศ เลยไม่สบอารมณ์เจมส์เท่าไหร่

หลังจากเจฟและผมหลอกล่อหว่านล้อมจนอ่อนใจ

ก็เลยปล่อยเลยตามเลย ไปไม่ไปก็เรื่องของเอ็ง -*-

คำว่าแห่แหนกันมานี่ไม่ได้พูดเกินความจริงเลยนะครับ

ถนนหน้าแคมป์ขนาดสองเลน มีคนเดินเต็มตลอดเวลา

ไหลบ่าไปต่อเนื่องไม่หยุดยังกะสายน้ำ

แค่นั่งดูก็สยองขวัญกับจำนวนผู้แสวงบุญละ

.

..

สี่ทุ่ม ผมไปหาทั้งสองที่ห้อง เจอSusti กำลังคุยอะไรก็ไม่รู้หน้าดำ(ที่ดำอยู่แล้ว)คร่ำเครียด

พอตาSustiออกไป ปรากฏว่าพี่แกมาแจ้งข่าวสองเรื่อง

1. สองพ่อลูกต้องย้ายห้อง ตอนสี่ทุ่มนี่แหละ เพราะจะมีแขก(ซึ่งคงกระเป๋าหนักกว่า)จากอเมริกา

2. มีกรุ๊ปใหม่เพิ่งมาถึงจากออสเตรเลียแปดคน (ไอ้คุณ)Susti ขอให้ผมกับเจฟช่วยเดินพากรุ๊ปนี้ไปที่สังคัมมที

.

..

ฟังแล้วผมต้องอุทานออกมา "พร่องเถอะ!!!" คือเอ็งมาไล่เขาไม่พอ ยังจะให้เขาเป็นพี่เลี้ยงเด็กให้แขกเอ็งด้วยเนี่ยนะ

ว่าแต่เขาที่ว่านี่ รวมข้าไปด้วยนี่หว่า เวรจริงๆ

สรุปเจมส์เก็บข้าวของรอย้ายห้อง ขณะที่ผมกับเจฟไปทำความรู้จักกลุ่มใหม่ที่ว่า

ผมเอาผ้าคลุมผืนเก่งสีส้มแปร๊ดโพกหัวไว้ คนอื่นจะได้เดินตามมาง่ายๆ

.

สรุปกลุ่มของเราทั้งหมดเกือบ 20 คน ออกจากแคมป์ตอนสี่ทุ่มครึ่ง

เดินๆไป สะพานหมายเลข 17 ที่เดินข้ามไปมาตามปกติ ดันปิดซะงั้น

เลยต้องย้อนกลับมาหน้าแคมป์ ข้ามสะพานเบอร์ 18 ไปแทน

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ซ้าย เดเมี่ยนจากชิลี กลาง เจฟ ขวา Itzik ช่างเครื่องจากอิสราเอล

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

บรรยากาศทไวไลท์มาก ทุกคนมุ่งหน้าไปสังคัม

ระหว่างทาง ทุกคนชิลมากเดินไปถ่ายรูปไป รู้สึกจะมีผมร้อนใจอยู่คนเดียว อยากไปถึงสังคัมให้เร็วที่สุด

หลังจากข้ามสะพานเบอร์18ไป กลุ่มก็แตกกระเซ็นเซ่นซ่าน เจฟกับพวกเดเมี่ยนหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้

กลุ่มออสเตรเลียที่เราต้องพาไปก็เดินตามตาลุงอินเดียขี้โม้ที่มาด้วยกันไปโน่นแล้ว

.

สรุปว่า แค่เริ่มสตาร์ทได้ หนึ่งชม. ผมก็หัวเดียวกระเทียมลีบเรียบร้อย ทำไงดีล่ะทีนี้ ???

.

(ต่อตอนหน้านะคร้าบ)

<<ก่อนหน้า     อ่านต่อ >>>

หน้ารวม มหากุมภะ เมลา

 

No comments
COMMENT